Ontdek de zorg

Dinsdag 17 maart 2020

Iedere dag werken onze helden in de gezondheidszorg. Nu laten wij mensen buiten de zorg ontdekken hoe werken in de zorg is.

De week van ’Ontdek de Zorg’ is een initiatief om werken binnen de gezondheidszorg te promoten. Vanuit MedWay gebruiken wij deze week om onze zorgmedewerkers in beeld te brengen en hun stem te laten horen. Wij laten kantoormedewerker Ocko Geserick in gesprek gaan met zijn zorgcollega’s. Op deze manier wordt duidelijk hoe veelzijdig werken in de zorg kan zijn. 

Inge Koopmans

Recoveryverpleegkundige

De dag van een Recoveryverpleegkundige

Dag twee van de week van Ontdek de Zorg is aangebroken en vandaar dat we logischerwijs starten met het tweede gesprek. Over ‘gebroken’ gesproken, onderweg naar mijn afspraak is er sprake van een werkelijke hemelbreuk en stort de regen neer op het wegdek, terwijl het net zo hard als dat het neerkomt wordt weggeblazen door tamelijk sterke rukwinden. Ditmaal is het de beurt aan Inge Koopmans (30) om te vertellen over haar werkzaamheden als Recoveryverpleegkundige en de aanloop naar deze nog prille wisseling van functie.

Aangekomen op de afgesproken locatie in Utrecht komt Inge rechtstreeks uit een dagdienst gelopen en stelt haar tijd nu ter beschikking een leuk gesprek. Buiten wordt het snel donker en de regen vergezelt met harde wind blijft aanhouden.

Het gesprek begint vlot in te gaan op inhoudelijk vlak en zo bespreken we haar werkzaamheden als Recoveryverpleegkundige. In het geval van Inge voert ze deze functie sinds 1 februari 2020 uit. Haar aanloop naar deze functie toe is iets waar we eerst mee zullen beginnen. Al op jonge leeftijd begint Inge aan de niveau vier mbo-opleiding tot Algemeen-verpleegkundige. Haar afstudeerstage loopt ze op de afdeling neurologie. Na het behalen van haar diploma blijft ze hier nog een jaar aan het werk. In dit jaar leert Inge waar ze heen wil en dat is werken als IC (intensive care)-verpleegkundige. Op nog ‘te’ jonge leeftijd wil ze aan de opleiding beginnen wat resulteert in een halfjaar wachten alvorens ze kan beginnen. In anderhalf jaar tijd wordt Inge tijdens een leer-werkplek klaargestoomd tot IC-verpleegkundige. Inge werkt vervolgens acht jaar voor hetzelfde ziekenhuis waar ze de opleiding tot IC-verpleegkundige gevolgd heeft. Dit betreffende ziekenhuis waar Inge werkte is een zogezegd IDR (Instituut samenwerking Defensie en Relatieziekenhuizen) ziekenhuis. In het kort is een dergelijk ziekenhuis (12 totaal) verbonden aan defensie. Hierbij werken medisch onderlegde militairen in het ziekenhuis en in ruil leveren de ziekenhuizen civiel medisch personeel aan defensie voor uitzendingen of oefeningen.

Tijdens het gesprek met Inge is te merken dat een zachtaardig persoon tegenover mij zit, met een hoop zelfvertrouwen en een kloeke uitstraling. Deze interpretatie blijkt vader van de gedachte en het wordt al snel duidelijk waarom. Inge maakte namelijk 3 jaar lang onderdeel uit van het IDR-programma en zodoende is zij twee keer met defensie op missie geweest. Een keer naar Afghanistan en een keer op antipiraterij missie naar Somalië. Twee tot de verbeelding sprekende uitzendingen. Deze toch wel kloeke uitstraling en zelfverzekerde houding blijken dus wel te kloppen. De zachtaardige kant brengt ons naar de huidige functie van Inge.

Zij voert haar huidige functie namelijk uit op een kinderrecovery. Waar kinderen van uiteenlopende leeftijden bijkomen van narcose na een al dan niet heftige operatie. De werkzaamheden als Recoveryverpleegkundige zijn minder technisch dan toen als een IC-verpleegkundige, maar vragen wel een hele andere methodiek. Dit zorgt voor de nodige uitdagingen. Daarbij komt dat werken met kinderen naast pedagogische vaardigheden ook extra aandacht vereist op gebied van verschillende waardes en medicatiebepalingen. Door middel van een notitieboek houdt Inge een journal bij zodat zij continu in staat is om zichzelf te verbeteren. Niet alleen reflecteren maar ook terugvinden van feitjes, weetjes en kennis is een functie van het notitieboekje.

De afdeling recovery is altijd dichtbijgelegen aan de Holding (ruimte voorafgaand aan de operatiekamers) en de OK (operatiekamers). Nadat de patiënt geopereerd is wordt deze naar de recovery gebracht. Op de recovery, ook wel uitslaapkamer, worden de patiënten wakker. In dit geval mogen ouders ook aanwezig zijn om bij hun kind te zijn wanneer de roes uitwerkt. Dit proces gebeurt volgens vaste protocollen en richtlijnen terwijl de situatie per patiënt varieert. Situationeel handelen en acteren binnen vaste protocollen is dan ook iets wat veel voorkomt binnen de gezondheidszorg. Het wakker worden uit narcose is vaak een gekke en soms vervelende gewaarwording. Toch is het zo dat door het kwalitatief handelen en de uitstraling van verpleegkundigen zoals Inge dit soort momenten minder beangstigend of vervelend hoeven te zijn.

Nadat het vaste script bestaande uit diverse protocollen en processen zoals; de ABCD-methode, te woord staan en instrueren van ouders, mogelijke misselijkheid- en/of pijnbestrijding en indien van toepassing nodige interventies, zijn uitgevoerd kan de patiënt terug naar de afdeling. Het moment van binnenkomen in de recovery en het verlaten van de ruimte bedraagt gemiddeld tussen de ±20 minuten en ±2 uur.

Inge zelf woont na geboren en getogen te zijn in Limburg, via een omweg in Eindhoven, nu in Utrecht. De stad waar ze ook haar werk uitvoert. Inge werkt momenteel op een afdeling dat op haar pad is gekomen. Voorheen had ze niet voorzien op deze afdeling terecht te komen, toch is ze blij dat het zo gelopen is. Het werken op de kinderrecovery vindt Inge ontzettend leuk en uitdagend. Dit komt omdat kinderen in haar optiek puur en eerlijk zijn met een soort positieve vechtlust. Dit gecombineerd met het ontwikkelen van nieuwe kennis en vaardigheden. En het communiceren met ouders waarbij je spanning en ontspanning met elkaar gepaard ziet gaan, maakt dit het werkplezier compleet; het is een nieuw avontuur dat aansluit op haar wensen en past bij haar als persoon. 

Voordat het avontuur van Recoveryverpleegkundige werd ingezet werd een ander avontuur afgesloten – het lijkt zowel een aaneenrijging van avonturen, het blijkt nu eenmaal een rode draad in de carrière van Inge – in zes maanden tijd bezocht ze in haar eentje de meest iconische backpack landen: Australië, Indonesië, Thailand en Qatar. De reislust. De behoefte aan avontuur. De nodige adrenaline. Deze zijn voor nu lichtjes tot bekoeling gekomen.

Dromen over volgende avonturen gebeurt zeker nog wel. Zo ziet Inge toekomst in een meer leidinggevende rol. Want door de jaren heen heeft ze geleerd hoe belangrijk een veilige en vertrouwde werkomgeving is om kwalitatieve zorg te kunnen bieden. Invloedrijk kan ze zijn wanneer ze een leidinggevende rol bekleed en haar taken kan richten op beleidsvorming. Maar dit is een avontuur dat behoort tot de wispelturigheid van de toekomst.

Ook het weer kent een hoop wispelturigheid dit voorjaar, zo lopen we schuin geblazen door de wind maar gelukkig droog naar buiten.

Copyright 2020 © All rights Reserved. Design by MedWay